مادر که می شوی نمیدانم از کجا، چطور اینهمه تغیير، اینهمه صبر ، اینهمه عشق پیدا می شود.

مادر که میشوی همه چیز به یک باره خودش را تمام قد به تو نشان میدهد و تو دیگر خود قبل نیستی که نیستی ...
تمام وجودت سرشار از خنده های بی دلیل و با دلیل کودکت میشود.

مادر که باشی مهربان تر میشوی، دلت حتی برای مورچه ها ی کنار دیوار هم میلرزد، مبادا پا رویشان بگذاری، مبادا مادری منتظرشان باشد.

مادر که باشی دل نازک تر میشوی، وقتی کودکت گریه کند تو میخواهی دنیا نباشد

مادر که باشی پیرتر میشوی حتی اگر بیست و پنج سالت باشد.

مادر که باشی مدام دلت می لرزد، نگران گوشه های فرشی، نگران لبه های میز و دلواپس هر چیزی که شاید گیر کند به پای کودکت و تو با صدای گریه اش نیمه جان شوی.

مادر که باشی دست پختت بهتر می شود، گاهی نمازت میشکند، گاهی غذا نمیخوری، دستها و شانه هایت درد میگیرد، قوی تر میشوی، تکیه گاه تر میشوی و خوشبخت تر میشوی.

وقتی مادر میشوی فارغ از همه کارهای دنیا آدم دیگری میشوی، شبها تا صبح بیداری ولی روزها خسته نیستی، انگار خدا به تو قدرتی مضاعف داده بعد از نه ماه انتظار و حمل جنین به جای خستگی، پر انرژی و پر نشاطی با هر خنده کودکت بال در می آوری و در آسمان ها پرواز میکنی.

وقتی غلت میزند، چهار دست و پا راه میرود، از خوشحالی نمیدانی چکار کنی، اصلا گویی خدا تو را برای دیدن چنین لحظه ای خلق کرده.
وقتی مادر میشوی دیگر نمیتوانی به اراده خودت آب بخوری، چرت بعد از ظهر بزنی، مسافرت بری و حتی مریضی هم دیگر معنی ندارد، تو مادری، معنی کامل واژه ایثاری، تو عاشقی، بی مزد و بی منت.
 

وقتی مادری از هیچ کسی توقع نداری بگوید خسته نباشی، خدا قوت، دستت درد نکنه، ولی اگر یک نفر فقط یک نفر به تو بگوید که چقدر قدر کارهایت را میداند همه دنیایت را به پایش میریزی.

وقتی مادر می شوی بزرگ میشوی، یاد میگیری واسه خاطر بچه ات غرورت را زیر پا بگذاری، یاد میگیری سکوت کنی، به دروغ بخندی و بگویی همه چیز رو به راه است.

وقتی مادر می شوی خدا به تو نگاه ویژه ای میکند و تو را تقدیس میکند و همه گناهانت را میبخشد، بهشت را به تو وعده میدهد، چه نعمتی از این با شکوه تر ؟

خدایا ای مهربان تر از مادر طعم مادر شدن را به تمام کسانی که آرزویش را دارند بچشان